26 Şubat 2014 Çarşamba

Huzura Ramak Kala


Gözkapaklarımın hep kapalı olmasını arzuluyorum.
Karanlık,kapkaranlık ortamlar,hayal kurmaya müsait oluyor çünkü.
Dünyayı istediğim şekilde bökebilmekteki rahatlık,içimi huzur ile dolduruyor.
Ve o dünyada sevmediğim kişi(lik)lere yer vermiyorum.
Her şey daha güzel!

Ama gözlerimi açtığımda her şey o kadar zorlaşıyor ki!
Mutluluk yerini hissizliğe devrediyor.
Gerçekler hiç olmadığı kadar can yakıcı olabiliyor.
Önemli olan galiba,
tüm olanlara karşı insanın dayanabilme katsayısı!
Ne kadar yüksekse bu oran,bu diyarda o kadar da huzurlusun.
Durum bu kadar açık.
Benimse gücüm tükeniyor sanki.
İçimde bir yerlere saklanmış gibi.
Sadece gözlerimi kapattığımda ortaya çıkıyor!

6 yorum:

  1. Hep karanlıkmış gibi git öyleyse
    :)

    YanıtlaSil
  2. Güç tükeniyor ama şiirler tükenen güce inat hızla büyüyor. Demek ki hayat hala devam ediyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yeni yüzleri görmek ne kadar da güzel :)
      evet şiir olmasa ne yapardık.

      Sil
  3. dünkü blognot yazımı gördün müüüü :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. görmez olurmuyum deep:)
      hislerim davan yaptı inan :)
      tekrar tişikürler :)

      Sil