12 Şubat 2014 Çarşamba

özlem





seni sevmek özlemdi belki de. özlemin adı sendin belki de,bilinmez... özlemin "küllerinden doğanlar" gibiydi,eşsiz ve bitmezlik. bitiyorum yavaş yavaş,boğulan bir insanın son çırpınışları gibi... ah ölüm... özlemin ölüm ve yaşanmışlık kadar çelişkiliydi bazen,bazende sonsuzluk gibi kusursuzdu... 'ne için yaşıyorum?' sorusunun cevabıydın belki de... Beni tamamlayanım mıydın yoksa bitmişliğime neden olan mı? bilinmez... ey yar! son cümlelerimde saklıydı sevgin. yaşayacak her zaman o cümleler,sen yaşadığın sürece...

Rıdvan Çiçek


1 yorum:

  1. ayyyy böle sevmicen yaaa aman aman ha kaçmalı böle sevgiden yük bu yaaa :)

    YanıtlaSil